Tja

dichterlijke dinsdag


Ik wierp een zeer vergeefse steen
vanaf een hoge brug.
De rivier haastte zich heen,
steeds maar heen, o, heel hard heen
en keerde nooit eens terug.

Enfin.

De dingen gaan al snel te vlug.

Ik wil niet heen,
ik wil niet heen,
ik wil alleen
terug.

Januari

dichterlijke dinsdag

De vorst ijst alles schoon,

het jaar is juist geboren.

In huis de boel aan kant

en warmer aangestookt.

Wat nu gedaan?

De krant is as.

Het cryptogram oningevuld,

verloren.

Aan de oever

dichterlijke dinsdag

‘k Ben naar China gereisd, naar de gele rivier

om een tijd aan de kant te verblijven.

Ik zit nu al maanden, nee jarenlang hier

maar ik heb hem nog steeds niet zien drijven.

Hij zit in de kroeg en verzuipt in zijn bier

met wie weet wat voor lelijke wijven.

Maar was hij nu zómaar eventjes hier

dan zou ik niet gillen of kijven, nee,

ik bleef dan gewoon verschrikkelijk fier

en keek nauwelijks op van mijn schrijven.

Ik zei nonchalant: nou, dat doet me plezier.

En misschien, ja misschien, zou hij blijven.


________________________________
edit: ooit is mij het gezegde 'als je lang genoeg aan de rivier blijft zitten, zul je het lijk van je vijand voorbij zien drijven' als Chinees spreekwoord verkocht. Nu wijst een oplettende lezer mij erop dat het Japans is. Verdulleme!

Vragen

dichterlijke dinsdag



Heeft Sinterklaas heimwee in Spanje?
Verlangt hij naar regen en kou?
Verft hij stiekem zijn appels oranje
en kleedt zich in rood, wit en blauw?

offe

Kan Sint ons maar nauwelijks verdragen,
houdt het een week of wat vol,
om dan over ons te gaan klagen
in een bar aan de Costa del Sol?

De reiziger

dichterlijke dinsdag


Vertrokken om niet terug te keren,

op reis om alles af te leren,
op drift in afgedwaalde streken.

Hij heeft langdurig in de zon gezien
om in wat binnen is te breken, zag -
enkel een fragment verleden,
momenten, die hem glanzen deden.

Wijzer wezen

dichterlijke dinsdag


Hierboven gooit een god met bliksemschichten
en ondergronds zijn duivels aan het werk.
Op mijn geroosterd brood staan steeds gezichten
die lijken op de beelden in de kerk.

's Nachts slaap ik slecht door ufo's met hun lichten
(nooit een momentje rust daar aan het zwerk)
en weet dat ze hun stralen op me richten:
gedachten stelen zonder dat 'k het merk.

Voor wetenschappers zal ik nimmer zwichten
want die verhaaltjes zijn me te beperkt.
Ze willen evolutie gaan verplichten!
Da's maar een theorie, en lijkt me sterk.

Meisjes

dichterlijke dinsdag


Nog is de hemel blauw,
de morgen een gedicht -
wij, we treden aan,
hier in het volle licht
om mooi te zijn
en ons bemind te weten.

Vreemde plicht! Het verval
ziet ons al, met ogen dicht.


(1995)

Gli sfollati

dichterlijke dinsdag


Het zijn uiteindelijk maar spullen.
Het linnengoed en oma's bed,
jouw trouwpak, het servies voor net,
die kast met die barokke krullen.

Een huis, wat is een huis nu waard?
Huil er niet om, het was oud.
Een bende stenen en wat hout,
een voordeur en een open haard.

Het was alleen ons leven maar.

Er ligt vast wel een ander klaar.

Schimmenspel

dichterlijke dinsdag


Het is niet waar. Het is niet echt.
De zon, de kinderen in het gras,
de warme wind, de schone was,
een wonderlijk geslaagd gerecht.

Het lijkt maar zo. 't Zal overgaan.
Binnenkort valt het decor,
breekt het scherm zó middendoor
en blijkt het nergens op te slaan.

Gebak

dichterlijke dinsdag


Een kokende vrouw op de vlakte
had één onvergeeflijke zwakte:
het beslag voor een cake
waar zij steeds voor bezweek,
zodat ze er weinig van bakte.

Zonnet

Vandaag zijn de geluiden heel ver weg.
Verbazend licht is nu dit ijl bestaan.
Het geeft niet wat ik denk of wat ik zeg;
de geest is in het lichaam opgegaan.

Geloof maar alles wat je wilt geloven,
vandaag is elke godsdienst even goed.
Alle zegen komt nog steeds van boven -
ik proef de endorfine in mijn bloed.

Wat ter wereld valt er nog te willen?
Mijn leden voelen aangenaam als lood,
met ogen dicht is al het lichte rood.

(Een koele windvlaag doet me even rillen,
ik voel mijn huid een ogenblik verkillen
en twee seconden denk ik aan de dood.)




Uit de zeer oude doos: bouwjaar 1988. Ik wens u een zo zonnig mogelijk weekend.

Stomme steen

dichterlijke dinsdag

Ik zat in een gemeenplaats
en sprak er met de maan.

Ik vroeg haar heel beleefd
of zij me uit kon leggen
dat over blauw en zout en wijn
zo weinig valt te zeggen
en waarom was mijn hoofd
de laatste tijd zo leeg?

Zij, rond, ging rustig door
met aan de hemel staan

en zweeg.

Niet

dichterlijke dinsdag

Kijk, ik mag je echt bijzonder graag.

Je bent toch ook een hele lieve schat.

Jouw liefde doet me serieus wel wat.

Ik ken je ook al langer dan vandaag.

En laatst in bed was ik behoorlijk nat -

Maar je bent hém niet

Je bent die onvolwassen klootzak van een vent niet

Je hebt zijn handen en zijn schouders en zijn stem niet

Je bent ’m niet.

Nee, je bent het niet.

Ik vind je heus een heel erg lekker stuk.

Ik laat je ook best graag aan vrienden zien.

Zo slim en slank en grappig bovendien:

’k zou haast weer gaan geloven in geluk.

We vrijen ons dan ook een ongeluk -

Maar je bent háár niet

Je bent dat rotwijf op die foto daar niet

Je hebt haar lippen en haar ogen en haar haar niet

Je bent ’r niet.

Nee, je bent het niet.

Adam

dichterlijke dinsdag


 

Je zit in het gras, je kan nog niet echt lopen
en langzaam wordt je blauwe broekje nat.
Er ligt een groene wereld voor je open
met vlekjes heldergeel en paars bespat.

Het is te vroeg om dingen te benoemen,
't is alles nieuw en nog onaangeraakt.
Die sprieten en het zand en alle bloemen:
ze zijn zojuist speciaal voor jou gemaakt.

Je slaat hautain geen acht op het gewemel
van beestjes en de fluister in het blad.
Je slaat je ogen ook nog niet ten hemel
want jij en God zijn toch al één pot nat.

Terug

dichterlijke dinsdag

Hij draagt vandaag een oud gezicht

en nieuwe kleren om zijn leven.

Zijn handen beven een gedicht.

Van verdunde lippen vallen kinderzangen.

Zeg dat ons huis niet is gesloopt,

de meubels niet vergaan, een verlangen
niet gestorven. 

Geen mens heeft ooit gezworven.

Alles

dichterlijke dinsdag


Ik ben een vis, een draak
een dinosaurus en een paard
ik ben een graafmachine en
een engerd met een zwaard.

Ik ben een wit konijn en
een meneer met zware stem
ik ben een baby en ik ben
een boterham met jam.

Ik ben alles, mamma.
Mamma kijk dan, ik ben alles.

Ik ben een boom, een reus
ik ben een blauwe luchtballon
ik ben een regenwolk
ik ben de sterren en de zon.

Ik ben alles, mamma!
Mammaaa! Kijk dan!
Ik ben alles!

Weet ik het

dichterlijke dinsdag


Ik weet dat er van alles aan de gang is.
Maar ja, het fijne weet ik er niet van.

Ik denk wel dat de onderbuik erg bang is
en daardoor hunkert naar een sterke man.

Ik snap ook dat de waarheid meestal wrang is
- dat romantiek een kinderlijke drang is
en dat geborgenheid soms een gevang is -
en niets wijst op een doel of hoger plan.

U ziet wel dat dit rijmsel slechts behang is.

Maar dát is iets, waarmee ik leven kan.

Voorjaar

dichterlijke dinsdag

De oorlog over, de tuin in volle bloei,
de jongelieden eindelijk getrouwd.
Van oude stenen weer een huis gebouwd:
op de groei.

Zij lacht en zet nu schone borden
in het rek.
De verse geur van brood, en van een
nieuw vertrek.

Ritje

dichterlijke dinsdag

Je was nog zo klein, mijn jongen.
Je zat nog voorop de fiets.
De liedjes die we dan zongen
zeiden van alles en niets.


Je was alleen maar een kindje.
Je speelde eens wat met het stuur.
De lucht en het licht en het windje
duurden een eeuwig half uur.


De dag was maar nauwelijks begonnen.
De lucht was nog vlekkeloos blauw.
Je had al bij voorbaat gewonnen
en alles bestond slechts door jou.

Voorjaarsschoonmaak

dichterlijke dinsdag


 
Die lei, die moet vandaag nog schoon.
Ik boen, ik schrob, ik schuur, ik sop.
Ik zit niet bij de pakken neer,
Ik pak ze uit! Ik berg ze op!

De stallen worden uitgemest.
Ik stoom me warm, ik was me koud.
Het sist, het schuimt, het reinigt, ruimt.
Op alle slakken leg ik zout.

Zo veeg ik fiks mijn straatje schoon.
Alleen... die beerput staart me naar -
Die riekt, die walmt, en gist, en galmt -

Zand erover! Het is klaar.