woensdag 6 juni 2012

Hersens

Een mens went aan alles, zelfs aan aardbevingen.

Nou ja, niet aan de grote natuurlijk, maar de lichte vibraties zijn al een tamelijk normaal onderdeel van ons onlangs sterk gewijzigde dagelijks leven. Je leert ook heel snel om altijd in de buurt van de uitgang te verblijven, op een plaats waar het makkelijk opspringt. De exacte verblijfplaats van de kinderen is je tot op de meter nauwkeurig bekend. En verder maak je je niet zo druk, omdat je niet aan de gang kunt blijven.

Vanochtend vroeg was ik erg bezig met een ingewikkelde droom, die neerkwam op een avonturenfilm met auto-achtervolgingen en intensief toepassen van de hellingproef. Op een bepaald punt wachtten alle personages, de goeien en de slechten broederlijk verenigd, tot een passerende aardbeving over was, om daarna het achtervolgen onverminderd energiek te hervatten.

En toen werd ik wakker. Niet van een aardbeving maar van de kinderen, die honger hadden en klaar waren voor een nieuwe eindeloze buitendag zonder school.


2 opmerkingen:

  1. Wat ben je een sterk mens! Zit je daar in je tent en hier horen we in de media vrij weinig over Italiƫ. Heel bizar.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, Spaarmoeder! dat vind ik nou ook zo raar? Als het in een derde wereldland was gebeurd, was er allang een actie gestart..Is het niet interessant genoeg? Bastamater worden jullie wel geholpen? Of valt het, helaas pindakaas, onder the acts of God en zitten jullie met de gebakken peren?

    BeantwoordenVerwijderen

Feedback, van welke aard dan ook, is welkom. Try me.