zaterdag 17 maart 2012

Zonder dollen

Er is weinig dat je zo doeltreffend uit je slaap houdt als een man met jeuk. Probeer maar eens een oog dicht te doen als ruim honderd kilo naast je ligt te draaien, wriemelen, vloeken en krabben. (Varicella is trouwens wel een uitstekend voorbehoedmiddel, want de kinderzaaier heeft momenteel andere dingen aan zijn leuhoofd en heeft geen behoefte aan extra prikkels.)

Mijn slaaptekort is deze week dus nogal opgelopen, en dat verklaart waarom ik gisteravond, in plaats van aan mijn zelfopgelegde dagelijkse blogverplichting te voldoen, op mijn wat al te comfortabele bureaustoel in slaap ben gevallen. Om drie uur 's nachts schrok ik wakker van de haan (wat hééft dat beest?) en moest toen nog de afwas doen. En tijdens het poetsen stortte ik ruggelings in een nachtelijke identiteitscrisis.

Waarom ben ik geen serieuze blogger? Ik zou zo iemand willen zijn die doorwrochte essays schrijft over de toestand in de wereld, het menselijk tekort, of gewoon een heel nieuw licht werpt op actuele kwesties. Iemand die vragen oproept, interessante discussies uitlokt en relevante debatten initieert. Maar het zit er niet in.

Ik heb eigenlijk nergens verstand van. Nou ja, van sommige dingen een béétje, maar toch niet van dien aard dat de wereld reikhalzend dient uit te zien naar mijn kijk op het bestaan. Mijn schaarse opinies zijn meestal ook tamelijk amorf en erg onbestendig, en ik zou niet graag een stukje openbaar maken dat me de volgende dag al het schaamrood naar de kaken jaagt omdat ik het ineens weer héél anders zie. En daarbij schrijf ik zo beroerd als het ergens over moet gaan.

Je vraagt je af - ik vroeg me af - waarom ik überhaupt aan het bloggen ben geslagen, alsof er nog niet genoeg geschreven wordt. Maar... er blijken mensen te zijn die ze willen lézen, die geheel onnodige miniverhaaltjes van mij. Dus laat ik ze dan maar schrijven ook, zolang het lukt.

Genoeg over mij, brrr. Heeft er iemand nog een mening, over wat dan ook?




15 opmerkingen:

  1. Zal ik er dan maar eens een mening tegenaan gooien? Dat we allang geen democratie meer zijn, bevobbeld? Dat we bestierd worden door regenten en anders rechts gespuis die elkaar de bal en de ballen toespelen? Die overal vriendjes hebben?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We zijn het eens (ik woon in Italië, dus ik weet er allang alles van). Next?

      Verwijderen
  2. ja, een mening. Je schrijft geweldig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Operatie 'vissen naar complimentjes' geslaagd :D
      Dank je. En jou lees ik ook heel graag.

      Verwijderen
  3. Vind het eigenlijk zeer vermakelijk deze stukjes, wat maakt mij het uit dat er geen zeer saai essay over de wereldpolitiek uitkomt. Anders had ik wel blogs gelezen die dat publiceerden :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja hoor: volgens mij moet je vooral logjes schrijven omdat je dat zelf leuk vindt om te doen. Ook leuk voor 'later'.

    En volgens mij kan het hélemaal geen kwaad daarbij lekker dicht bij huis te blijven.

    Genieten wij gewoon lekker mee :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een superleuke blog! "Mede" dankzij mammalien gevonden, (waarvoor dank, Mammalien!) ik blijf lezen!

    Groetjes, Anke

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O enne... een mening heeft iedereen al, gevoel voor humor is schaarser ;)

      Verwijderen
  6. Ik ben hier via via terecht gekomen en vind dat je ontzettend leuk schrijft. Mooie zinnen en woordgebruik ook. Ik woon zelf sinds bijna 5 jaar in Canada. Heb hier een universitaire studie gevolgd en heb dus het gevoel dat ik in het Engels eloquenter ben dan in het Nederlands ;)
    Ik ben getrouwd met een Canadees die na 4 pogingen Nederlands te leren d.m.v. verschillende taalcursussen en een jaar in Nederland, ongeveer 10 woordjes Nederlands kent. Heeft er misschien ook mee te maken dat ik uit Limburg kom waardoor - tot grote verwarring van mijn man - gesprekken met familie en vriendinnen uit Nederland meestal in het Limburgs worden gevoerd en dus geen gelijkenis tonen met de Nederlandse lessen ;)

    Meningen over de wereld heb ik genoeg - als International Relations en Political Science major - maar in Canada vindt men alles dat met debatteren en discussiëren te maken heeft "argumentative". Men is heel bang voor conflict en het is daarom moeilijk mensen te vinden die net als ik van discussies houden. Hoe is dat in Italië? Ik kan me zo voorstellen dat het daar wel anders is? Ik probeer een balans te vinden tussen de Nederlandse directheid (die hier niet altijd op prijs gesteld wordt) en de Canadese vriendelijke, beschaafde (maar ietwat oppervlakkige) natuur.

    In ieder geval vind ik het leuk mijn Nederlands een beetje bij te houden door het lezen van blogs. Ik zit momenteel op de bank met een gebroken voet dus vandaag wordt een blogleesdag.
    Ik ben blij dat ik je weblog heb gevonden in ieder geval en ook leuk dat jij ook voor de liefde bent geëmigreerd.

    Groetjes uit Calgary,
    Romy

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je schrijft leuk, dus het maakt niet uit dat het in jouw ogen geen hoogdravende stukjes zijn. Die lezen we al genoeg in kranten en tijdschriften en dat maakt het hebben van een eigen blog zo leuk: jij en jij alleen bent hier de baas, als het een ander niet aanstaat klikken ze maar naar een ander blog...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Gewoon doorgaan met schrijven zoals je nu ook doet! Je beschrijft kleurrijk en met humor jouw dagelijks leven in bella Italia en dat is heerlijk om te lezen!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Opinie: ik heb héél aardige lezers! Kijk, daar doet men het voor.

    @Romy: wat leuk, zo'n uitvoerige reactie. Ik ben zelf, in mondelinge vorm, best een 'argumentative' sekreet, maar in Italië vinden ze mijn Nederlandse botheid geloof ik wel verfrissend. Of ze doen alsof, dat kan ook. In elk geval geven ze me bij elke kritiek op Italië (de politiek, de uitzinnige bureaucratie, het volslagen gebrek aan efficiëntie en pragmatisme... ik kan het vaak niet laten) gul gelijk. Daar slaat een discussie trouwens ook wel op dood :D
    Het eindigt meestal in een broederlijk potje kankeren. Daar zijn ze heel goed in.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Je schrijft juist heerlijk verfrissend. Zonder "en dan heb ik zoiets van" of "zal ik zo maar zeggen". En..ik leer wat van je! Dat vind ik echt geweldig. Ben nog nooit in Italië geweest en ken dus alleen de stereotypen (alhoewel ik donders goed snap dat het stereotypen zijn en de werkelijkheid er heel anders uit ziet)dus lees ik met plezier je verhalen over je leven daar. Hoop dat je nog lang zo doorgaat. En je hebt humor. En nu krijg je geen complimentjes meer. Nog een mening? Nederlandse ouders gaan te krampachtig met hun kinderen om. Nu jij weer ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Vanochtend je blog ontdekt via Antoinettes kookblog. Heb drie keer hardop moeten lachen (dat heet LOL tegenwoordig, toch?) wat volgens mij een goeie graadmeter voor een uitstekende blog is. Ik ga je volgen! Groetjes uit Amsterdam van Truus

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Leuk Truus, dank je wel! Alleen jammer dat er op het moment niet zo veel te volgen valt hier. Ik ga nu eerst een poosje op reis en hoop zo tegen eind september wellicht weer eens tekst te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

Feedback, van welke aard dan ook, is welkom. Try me.